ايران

پيك

                         

زنان در جمهوری اسلامی ايران                                                                                                

    روبيك غريبيان

 

با درود به زنان سراسر جهان ، بخاطر پايداری شجاعانه آنان در برابر سركوب و تحقير روزمره ، به  زنانی كه در شرايط اعدام و سنگسار، شكنجه و شلاق از خلاقيت خود نكاستند. زنانی كه در برابر تبعيض و ستم سر خم نكردند، زنانی كه در همه حال برای آزادی و حقوق خود در پيكارند.

  بيست و چهار سال از حاكميت جمهوری اسلامی می گذرد. جمهوری اسلامی اين معلول سياست  ًكمربند سبز اسلام ً در مقابل شوروی سابق با سواستفاده از احساسات دينی مردم به قدرت رسيد تا مهر پايان را به انقلاب مردمی كه برای نان و آزادی به پا خواسته بودند بزند ، نهال آزادی را بخشكاند و دستاوردهای با خون بدست آمده مردم را پس بگيرد.

  زنان و جنبش آزاديخواهانه آنان از نخستين سنگرهايی بود كه سران جمهوری اسلامی كمر به سركوب و متلاشی كردن آنرا بستند. جلوگيری از شركت موثر زنان در زمينه های اجتمايی، فرهنگی، سياسی و اقتصادی و برگرداندن آنها به كنج خانه ها در سرلوحه برنامه جمهوری اسلامی قرار گرفت. اهداف شوم اين رژيم با آزادی كشی و گرفتن حق آزاد زيستن از زنان ادامه يافت. شعار  ً يا روسری يا توسری  آغاز وحشيانه ای بود برای شلاق زدنها، قصاصها وحرمت شكنيهای منظم بعدی. حاكمان جمهوری اسلامی و مبلغين ضد زن آن از طرفی با شعارهای پوچ ومردم فريب   ً دفاع از شخصيت و حرمت زن  ً   و   ً بهشت زير پای مادران است  ً  و از طرفی ديگر با سركوب و بكارگيری سياستهای تحقيرآميز عليه زنان ايران را به دوزخ زنان تبديل كردند. شرايطی كه در طی اين سالها از سوی رژيم اسلامی تحميل شده است، تصوير گويا و آشكاری از اوج تبعيض جنسی است.

  سران جمهوری اسلامی با اتكا به شعارهای عوامفريبانه و استفاده از توهمات مذهبی مردم موفق به دزديدن انقلاب آنان شدند و بعد از به خون كشيدن و قلع و قمع كردن آزاديخواهان مضحكه ای به نام ً قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران ً  را تدوين كردند. با نگاهی به قانون اساسی و قانون مدنی جمهوری اسلامی ايران می توان به نابرابريها و تبعيضات حقوقی بين زن ومرد پی برد. تحميل سياست ننگين حجاب اجباری، طرح جداسازی زنان در محيط كار و ساير عرصه های اجتماعی، لغو حق قضاوت، ممنوعيتهای ورزشی و فرهنگی، از بين بردن و زير پا گذاشتن حقوق زنان در زمينه های ازدواج، طلاق، ارث، حق تابعيت و نگهداری و سرپرستی كودكان، محدوديت در زمينه های : حق سفر، حق تحصيل در خارج از كشور و منوط كردن آن به اجازه پدر و دخالتهای روزمره در زندگی خصوصی زنان تنها نمونه هايی از سياستها و جنايات رژيم اسلامی در مورد زنلن هستند.

  آری، زنانی كه برای آزادی وبرابری، به اميد يك زندگی انسانی و به رويای دستيابی به آن حقوقی كه شايسته انسانهاست پا به ميدان مبارزه عليه رژيم شاهنشاهی گذاشته بودند و در راه پيروزی انقلاب از هيچ كوششی دريغ ننمودند، اكنون با فشار سياستهای رژيم اسلامی رانده می شوند.

  قوانين جمهوری اسلامی ايران بطور روزمره در جای جای ايران در جهت اذيت وآزار زنان اجرا می شوند. به اين طريق برای سركوب مبارزه مردم ، جمهوری اسلامی بيش از نيمی از جامعه ايران را كه زنان باشند ، ناقص العقل و نصف انسان بحساب آورده و قصد دارد آنان را از ميدان مبارزه دور كند.

  
 
                      بازگشت به صفحه اول
Internet
Explorer 5

 

ی