ايران

پيك

                         

 

درصورت تغيير نيافتن ساختار اقتصادی كشور

در انتظار بيكاری و ورشكستگی شركت‌ها بايد بود!

 

شاپور رواساني، تحليل‌گر امور اقتصادي، در گفتگوئی با "ايسنا" گفت: ورود به عرصه تجارت بين‌المللی با ورود به سازمان تجارت جهانی تفاوت دارد و اينها دو مقوله متفاوتند.

نظام اقتصادی و شيوه توليد ما در حال حاضر توان رقابت با كشورهای صنعتي را ندارد و به دليل شيوه نادرست توليد ما، سرمايه‌ها از كشور خارج مي‌شوند.

در كشور انباشت سرمايه به حد كافی و لازم انجام نمي‌شود، زيرا درواز‌ه‌هاي كشور به روی كالاهای خارجی باز است و نيز سالانه ميليونها مورد قاچاق صورت مي‌گيرد. بنابراين اقتصاد ما ضعيف مانده است و نمي‌تواند با كشورهای سرمايه‌داری صنعتی رقابت كند.

در شرايط، در صورت پيوستن به سازمان تجارت جهانی نه‌تنها تعداد زيادي از شركتهای كوچك و بزرگ ما ورشكسته خواهند شد، بلكه تعداد بيكاران هم فوق‌العاده افزايش خواهد يافت.

اگر ايران وارد سازمان تجارت جهاني بشود، سرنوشت و آينده كشورمان در زمينه‌های اقتصادي، سياسی و اجتماعی در اختيار دولتهای سرمايه‌داري استعماری و شركتهای چندمليتی - به طور عمده آمريكايی و انگليسی - قرار خواهد گرفت.

سالهاست در ساختار تجارت جهانی حضور داريم، اما تا هنگامی كه ساختار اقتصادی ايران از پايه اصلاح نشود و به اقتصاد ملوك‌الطوايفی و سلطه يك اقليت - طبقه جديد - در اقتصاد ايران پايان داده نشود، كشور در عرصه تجارت بين‌المللی موفقيتي نخواهد داشت.

بر خلاف آنچه كه تبليغ مي‌شود، پيوستن به سازمان تجارت جهانی يك امر قطعی و الزامی نيست. نفت و گاز كه مهمترين اقلام صادرات ايران را تشكيل مي‌دهند جزو كالاهايی هستند كه مشمول مقررات سازمان تجارت جهانی نيستند. از طرفی صادرات غيرنفتی ايران هم قابل توجه و مهم نيست. مهمترين شرط، خروج از شيوه توليد مستعمراتی است. با تغيير و بازی با چند ماده و تبصره در مقررات گمركي يا بانكی هم نمي‌توان اقتصاد ايران را اصلاح كرد.

 

  
 


 

ی