ايران

پيك

                         

 

طی سه روز در دانشگاه ها چه گذشته است

گزارش دريافتی از ميان صفوف

دانشجويان معترض و متحصن

حرکت از خوابگاه بالائی کوی شروع شد. افسردگي و خشم بچه ها از اوضاع سياسی و کارهای قوه قضائی وقتی با کيفيت خراب غذای کوی در طول ماه رمضان همراه شد؛ به يک انفجار تبديل شد.

شام آنشب کوي ماکارونی با کيفيت بسيار پائين بود. حدود 400 نفر از بچه ها ی خوابگاه شهيد چمران به سمت کوی پسران که کمي پائين تراست به حرکت در آمدند. بچه ها دست در دست هم زنجيروار حرکت کردند که در بين راه تعدادی ديگر به اين جمع اضافه شدند و حرکت سياسی شد.

پليس تمامي راه های منتهی به کوی را بسته بودن و حتی اجازه تردد به عابرين پياده را هم نمي داند ولی کاری به دانشجويان معترض نداشت و درگيری پيش نيآمد. تعدادی هم با لباس شخصی در محل حضور داشتند. بچه ها سعيد عسگر ضارب حجاريان را در ميان آنها شناختند.

در اين ميان يک ماشين شخصی از ايست پليس عبور کرد و وارد خيابان کارگر شمالی شد. بچه ها به اين تصور که اين ماشين می خواهد به صف دانشجويان بزند به آن  حمله ور شدند.

امروز(دو شنبه 9) ساعت 11:30 بچه ها به سمت پل گيشا جلوی دانشگاه تربيت مدرس (دانشکده ای که آغاجری تدريس ميکند) تجمع کرد و در آرامش کامل راه پيمائی کردند. من چون کلاس داشتم و نتوانستم آنها را همراهي کنم خبر زيادی در باره اين تجمع و راهپيمائی ندارم.

فردا(سه شنبه)  قرار است دانشگاه تهران کاملا تعطيل شود، البته به خواست دانشجويان و اساتيد دانشگاه و ساعت 10:30 قرار است همگي دانشجويان واساتيد در مسجد دانشگاه تهران در اعتراض به حکم آغاجری تحصن کنند.

 

روزنامه دانشجوئی که در دانشگاه تهران چاپ ميشود(دو طرف يک برگ آ 4) به نام "وقايع اتفاقيه" که توسط دانشجويان دانشکده فني چاپ ميشود هم ماجرای حوادث کوی را امروز چاپ کرد. در همين نشريه و در ستون تريبون آزاد دانشجويی آن، در اعتراض به حکم اعدام دکتر سيد هاشم آغاجری گزارشی منتشر شده است.

انجمن اسلامي دانشگاه جلسه ای برگزار کرد. برگزار کنندگان هدف خود را از برپائی اين جلسه اعتراض به عدم حفظ شان دانشجو و استاد وصيانت از حقوق جامعه دانشگاهی اعلام کردند. آنچه که بيشتر از همه به چشم می آمد نوعی حاکميت بر فضای جلسه بود. عمده سخن رانان از شعارهاي مختلف برای رساندن پيام خود استفاده ميکردند، ازجمله توصيه های تسليت ،شب بخير، خوب بخوابيد، آسوده بميريد........ که خطاب به مقامات و مسئولين طراز اول حواله ميشد و هر کس متناسب با ديدگاه و نظر خود به تائيد يا تکذيب صحبت های ديگران با صداهای مختلف اقدام ميکرد؛ از جمله کف زدن و هو کردن وبيا پائين . ضمنا" در جلسه اعلاميه هايی با عنوان راه پيمائی مردمي  دانشجوئی در اعتراض به اين حکم پخش شد، که اکثريت بچه اين اعلاميه ها را مشکوک دانستند و اشاره به تجربه تحصن 18 تير کردند .

متن سخنراني دکترآغاجری در همدان نيز حسابی پخش شد. پشت در انجمن اسلامی و پشت شيشه درهاي دانشگاه خواندن متن کامل سخنرانی به همه توصيه شده است.

وقتی چند نفر توصيه به تظاهرات خياباني کردند و شعارهای تند دادند يکی از دانشجويان پشت ميکرفن رفت و گفت: حرفي بزنيم که اگر فردا گرفتنمان و توی گوشمان زدند تاب بيآوريم.

امشب(دوشنبه) هم تعداد کثيری از دانشجويان خوابگاهی واقع در تقاطع بزرگراه جلال آل احمد و بزرگراه شيخ فضل الله نوری در اعتراض به وضعيت غذای خوابگاه به داخل بزرگراه جلال آمده بودند. حدود 400 الی 500 نفر و تعدادی از همسايه ها و مردم عبوری در طرف ديگر اتوبان هم به تماشا ايستاده بودند. همچنين تعداد کثيري از عوامل نيروی انتظامی با لباس نظامی ولباس شخصی در محل حضور داشتند اما هيچ کار تحريک آميزی نمی کردند. اين تجمع از ساعت 8:30 شب تا ساعت 10:30 (زمان مراجعه به محل ) ادامه داشت اما دانشجوها شعار نميدادند و با مردم گفتگو ميکردند و سوت و دست می زدند.

"سيامک"