جهان

پيك

                         

     مازيار فرهمند

در اجلاس ناتو- برای جلوگيری از اتحاد مستقل با امريکا

کشورهای کوچک اروپايی

را شتابزده وارد ناتو کردند

 

دراجلاس کشورهای عضوپيمان آتلانتيک شمالی ـ ناتو ـ درشهرپراگ پايتخت جمهوری چک درروز پنجشنبه 21.11.2002 ، سه کشوربالتيک (استلند، لتلند ولتوان) همراه با اسلوونی ، اسلوواکی ، بلغارستان و رومانی بعنوان هفت عضوجديد به عضويت اين پيمان درآمدند.

اين وسيعترين گسترش اين سازمان درتاريخ پنجاه وسه ساله آن است و درآينده نزديک قرار است کشورهای ديگرموسوم به "خرابه های اقتصادي" از آنجمله مقدونيه و کروواسی نيزبه اين پيمان بپيوندند. درنگاه اول پيوستن اين کشورها آن چنان مهم به نظرنمی رسد ولي گسترش ناتودرمرزهای شرقی نه تنها ازنقطه نظرنظامی بلکه ازنظرسياسی حائزاهميت است. کشورهای بزرگ عضو ناتو با وارد ساختن اين کشورها به ناتو، عملا امکان هر گونه سياست خارجي مستقل را از اين کشورها سلب کردند.

همچنين، جدا ازنزديک شدن به مرزهاي روسيه، که مورد نظر وعلاقه امريکاست، گسترش ناتو تا مرزهای شرقي؛ براي کشورهای بزرگ اروپايي تلاشی است جهت جلوگيري ازبوجود آمدن يک منطقه حائل بين کشورهای بزرگ سرمايه داری برای دفاع از منافعشان درخاورنزديک وميانه.

درعين حال اين امر پنهانی نيست که با پذيرش شتابزده کشورهاي کوچک اروپای شرقی سابق در ناتو، کشورهای بزرگ اروپايی می کوشند مانع اتحاد جداگانه اين کشورها با امريکا و جلوگيری از سياست های استراتژيک آمريکا شوند که تک روی های خشن آن حتی با ساختارهای ناتو نيز سازگار نيست.

به عقيده وزارت دفاع امريکا "پنتاگون" وظيفه ناتو دفاع از منافع عمومی کشورهای غربی است اما به آن شرط که اين منافع با منافع ويژه ايالات متحده منطبق باشند چرا که آتلانتيک شمالی بدون ايالات متحده مفهومی ندارد!؟                                                                               

در اين اجلاس همچنين تشکيل يک ارتش واکنش سريع وابسته به اين سازمان به تصويب رسيد. اين ارتش 21000 نفره مي بايستي  تا اکتبر سال 2006 قادربه انجام "عمليات سريع" در هرنقطه جهان ظرف مدت پنج روز باشد. از ديگر نکات قابل توجه در اين اجلاس تغييراتی بود که در موضع آلمان در قبال حمله نظامی به عراق بوجود آمد.

دولت آلمان خواست امريکا را پذيرفت و به ارتش اين کشور اجازه داد تا بدون هر نوع قيد و شرطي ازپايگاههای نظامي امريکا در آلمان، در صورت نياز استفاده کند. همچنين دولت آلمان پذيرفت سربازان مجروح جنگی امريکا به بيمارستان های آلمان منتقل شده و تحت درمان قرار گيرند. به موجب يک توافق ديگر، دولت آلمان پذيرفت که نيروي دريايی اين کشورمستقردر شاخ آفريقا درصورت وقوع اقدامات تروريستی عليه کشتي های آمريکايی مستقر در منطقه برای اين نيروها وارد عمل شود.

با توجه به پايان جنگ سرد و برچيده شدن ديوار برلين و پايان توافق های ناشی از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم، دولت امريکا پايگاه هاي نظامی خويش در اين کشور را از سال 1990 به بعد تخليه کرده بود اما در دوران اخير ايالات متحده بار ديگر خواهان استفاده از اين پايگاه ها و بويژه محل سرفرماندهی نيروهاي امريکايی در شهر "هايدلبرگ" شده بود. دولت آلمان در ابتدا با اين خواست موافقت نکرده و خواهان طرح خواست امريکا در چارچوب پيمان ناتو شد. امريکا جدا از توافق های ناتو و بصورت مستقل و در چارچوب مقاوله نامه هاي پايان جنگ جهانی دوم بين آلمان و امريکا خواهان استفاده از پايگاه نظامی امريکا در خاک آلمان بود.

دولت امريکا درآستانه اجلاس اخير ناتو در جمهوری چک دولت آلمان را برای پذيرش خواست خود براي استفاده از پايگاه های سابق امريکا در خاک اين کشور تحت فشار قرار داده و حتی تهديد کرده بود که جورج بوش رئيس جمهور امريکا در اجلاس ناتو با صدراعظم آلمان ملاقات خصوصی نخواهد کرد، که معنای آن سردی کامل روابط بين دو کشور متحد در دوران جنگ سرد، در صورت تمکين نکردن آلمان از خواست امريکا بود.

در مذاکرات پراگ آلمان سرانجام به خواست امريکا برای استفاده از پايگاه های امريکا در آلمان توسط ارتش اين کشور موافقت کرد. صدر اعظم آلمان بطور ضمنی و با اشاره به قراردادهای في مابين آلمان و امريکا در دوران جنگ سرد، بعنوان يک اهرم فشار از سوی امريکا اشاره کرد، گرچه کماکان بر اين نکته که "آلمان به طور فعال در عمليات جنگی عليه عراق شرکت نخواهد کرد " تاکيد نمود.                                         

 

www.stopnato.com   با بهره گيری از سايت

  
 


 

ي