ايران

پيك

                           

 

برخی نشريات شيخ نشين‌های عربی، خوزستان را شيخ نشين آينده منطقه ارزيابی كرده و تاريخچه حكومت "شيخ‌خزعل" را بزرگ می‌كنند!

آينده خوزستان
پس از حمله نظامی به ايران

بدنبال انتشار گزارش مانور نظامی "چالش 2002" در روزنامه امريكائی واشنگتن پست، همراه با نقشه سرزمين مورد نظر «قسمتی از جنوب ايران» كه با رنگ آبی مشخص شده بود، برخی روزنامه‌ها و نشريات عرب ‌زبان نيز انتشار گزارش‌هاي تحريك آميزی را در باره خوزستان ايران شروع كرده‌اند.

مانور چالش 2002 آشكارا برای منطقه‌ای از خاك امريكا كه از نظر آب و هوا شباهت به جنوب ايران دارد تنظيم شده است. ترجمه بخش‌های مهم اين گزارش، همراه با نقشه مورد بحث در شماره‌های جمعه و پنجشنبه گذشته پيك‌نت انتشار يافت.

بطور همزمان فشارهای ديپلماتيك به جمهوری اسلامي برای اعلام واگذاری سه جزيره تنب‌بزرگ، تنب كوچگ و ابوموسی به امارات متحده عربی وارد مي‌آيد و مذاكراتی نيز در اين زمينه در حال انجام است كه مجلس و ملت از آن بي‌خبر مانده‌اند.

گام‌های بلندتری نيز از سوی برخي نشريات عرب زبان كشورهای خليج فارس برداشته شده‌است، كه نمي‌تواند همسو و همآهنگ با مانورهای نظامی امريكا نباشد. از جمله روزنامه "الشرق" چاپ قطردر شماره دوم اوت گزارشی از وضع و موقعيت اعراب خوزستان منتشر كرده‌است كه آشكارا تحريك به شورش و تجزيه از ايران را تداعی مي‌كند. در اين گزارش ادعا شده‌است اعراب خوزستان در دوره ساسانيان (كه پايتخت آنها تيسفون واقع در نزديكی بغداد كنونی بوده) كشوری به نام «ميسان» داشته‌اند!

همين روزنامه با اشاره به نمايندگی "شيخ خزعل" از سوی بريتانيای كبير در خوزستان ايران و جدائي امور خوزستان ونفت آن از حكومت مركزی تا سال 1925، دولت محلی شيخ خزعل را حكومتی فدرال معرفي كرده‌ و خوزستان را ايالتی خودمختار.

روزنامه الشرق با تاكيد روی لغات و اصطلاحات عربی و بركشيدن شيخ خزعل تا حد يكي از شيوخ حاكم بر شيخ‌نشين‌های كنونی خليج فارس و بر شماری سلسله‌هائی كه بر خوزستان حكومت كرده‌اند مي‌افزايد: «‌"شيخ خزعل بن حاج جابر" در اواخر قرن نوزدهم و اوايل قرن بيستم در استان خوزستان «اهواز» حاكم بود. پيش از او سلسله مشعشعين و كعبی ها در خوزستان حكومت داشته‌اند. عرب های خوزستان ويژگي‌هائي دارند كه آنها را از ساير اقوام و قوميت هاي ايرانی متمايز می سازد.
روابط عشيره‌ای در ميان اعراب خوزستان همچنان پا برجاست. اين روابط در روستاها و در حاشيه شهرها و شهرك ها با قوت بيشتری حاكم است و مناسبات شهری را نيز تحت تاثير خود مي‌گيرد.
اعراب اهواز، در مقام مقايسه با ايرانی هاي درون كشور و عرب های خارج از كشور، عقب مانده هستند و دليل آن محروم ماندن آنها از داشتن نهادهای فرهنگی و سياسی و مدنی ويژه عرب هاي ايرانی است.
جغرافيای واحد و مشترك عرب های ايران كه جنوب غربی ايران را در بر مي‌گيرد از دو شهر شوشتر و دزفول در شمال آغاز می شود و به جزيره آبادان در جنوب ختم می شود. از غرب نيز اين جغرافيا به شهر هويزه و صوير ـ از توابع هنديجان ـ در شرق مي‌رسد.»

جنوب ايران شاهد دولت ديگری خواهد شد؟

ناظران سياسي، عقيده‌دارند هر نوع عمليات نظامي عليه رژيم عراق، نوعی دخالت نظامی در امور داخلی ايران را نيز همراه خواهد داشت و حتي ممكن است حملات نظامی به پايگاه‌های نظامی و اتمی ايران بسيار سنگين‌تر و فراتر از حمله نظامی به عراق باشد. با اين حدس و گمان رو به تقويت است كه پرسش اساسی مطرح مي‌شود: جنوب ايران، پس از حملات نظامی امريكا به خاك ايران و تاسيسات نظامی جمهوری اسلامی شاهد استقرار دولتی جديد خواهد بود و حركت برای جانشين شدن يك حكومت جديد در ايران از اين نقطه آغاز خواهد شد؟ اين تجربه‌ايست كه از حكومت تاجيك‌ها و ازبك‌ها در شمال افغانستان بدست آمده‌است. يعنی اتحاد شمال.

تدارك وسيعی كه برای تبليغات راديو-تلويزيونی در دست اجراست، همين هدف را دنبال نمي‌كند؟

 

فرصت‌هاي بزرگ از دست رفته!

چه اين حدس و گمان ها تماما به واقعيت بپيوندد و چه بخش‌هائی از آن متناسب با شرايط جديد تغيير شكل بدهد و يا ندهد، يك نكته قطعی به نظر مي‌رسد و آن اينكه جمهوري اسلامی در جريان شكل گيری مجلس ششم، بزرگترين فرصت‌ها را برای اتحاد مذهبی مردم ايران كه مي‌توانست در تركيب هيات رئيسه مجلس شوراي اسلامی با حضور اهل تسنن در كنار شيعيان بازتاب يابد و چه در جلوگيری از تحقق شعار "ايران برای همه ايرانيان" از دست داد. هر نوع طرح و نقشه امريكا و تشديد طمع كشورهای عربی خليج فارس نسبت به خاك ايران از دل اشتباهات عظيم رهبران جمهوری اسلامی بيرون مي‌آيد. همچنان كه اكنون نيز بيم آن مي‌رود فريب نيرنگ‌های صدام حسين را خورده و ايران را گوشت دم توپ حملات نظامي امريكا كنند. طرحی كه اگر جانشين حمله به عراق شود، حمايت كشورهای عربی را نيز همراه خواهد داشت و اعراب هرگز با اين حمله، همانند حمله به عراق مخالفت نخواهند كرد.

 

  


 

ی