جهان

پيك

                           

آغاز رفرم ارضی در زيمبابوه
عليه آپارتايد اقتصادی

فضاي مضطربی در اين دومين هفته ماه اوت در زيمبابوه حاكم است. از دهم اوت قانون اخراج مالكين سفيد پوست از زمين‌هايشان به اجرا در آمده است. با آنكه اكثريت زمينداران سفيد‌پوست عليرغم تهديد دولت به تعقيب قضايي آنان حاضر به تخليه زمين‌ها نشده اند. يكی از رهبران اتحاديه پرقدرت كشتكاران تجاری اوضاع را فعلا آرام توصيف كرده است. به گفته وی هنوز خبری از درگيری در جايی شنيده نشده است. از سوی ديگر يك وزير كابينه زيمبابوه ضمن ابراز رضايت از عزيمت 400 زميندار اظهار اميدواری كرد ديگر كشتكاران سفيد پوست نيز از آنان پيروی كنند تا برنامه توزيع زمين‌ها به نتيجه نهايی برسد. وی در پاسخ به درخواست مكرر زمينداران بزرگ براي ادامه كشت در زمينهای سابق خود گفت : "همه اين بهانه های مالكان، تكبر و نژادپرستی آنان را نشان ميدهد... ما بطور خيلی روشن گفته ايم زمينها را تقسيم خواهيم كرد و اين اصلاحات بی بازگشت است " اتحاديه كشتكاران بنوبه خود مدعی است " اصلاحات ارضی مجموعا 2900 مالك بزرگ را دربر خواهد گرفت در حاليكه دولت بنا به ادعای خود تنها توانسته 1600 تن از آنان را اخراج كند." قانوني كه در ماه مه (ارديبهشت) امسال تصويب شد نود روز به زمينداران بزرگ مهلت داده است تا زمينهای خود را ترك كنند. برای آنكه اهميت اين رفرم ارضی در زيمبابوه درك شود كافی است ياد آروی شود كه حدود 4 هزار زميندار سفيد، در كشوری كه بيش از يازده ميليون سكنه دارد، تقريبا تمام زمينهای حاصلخيز كشور و واردات و صادرات كشاورزی را در دست دارند. مثلا  90 درصد صادرات تنباكو در دست 4000 زميندار است آن هم در شرايطی كه دوسوم زمين‌های كشاورزی زيمبابوه به كشت تنباكو اختصاص دارد. اين قدرت اقتصادی سلاحی در دست زمينداران است كه در استفاده از آن ترديد نمي‌كنند چنانكه در ماه مه 2000، درست يك ماه قبل از انتخابات مجلس، زمينداران سفيد خرابكاري اقتصادی را آغاز كردند و تصميم گرفتند فروش تنباكو را كه منبع اصلي درآمد كشور است تحريم كنند. بيست و سه سال پس از پايان جنگ آزاديبخش ملی برعليه رژيم آپارتايد سياسی كه مشخصه رودزيا سابق بود، آپارتايد اقتصادی همچنان برجاست.

  
 


 

ی